بلایای طبیعی و اجاره شرکت: یک کانال وثیقه

این مقاله به بررسی چگونگی واکنش اجاره شرکت به بلایای طبیعی می پردازد. بلایای طبیعی نیازهای مالی شرکت های آسیب دیده را برای جبران خسارت و بازیابی تولید افزایش می دهد. با این حال، آسیب فیزیکی به دارایی‌های مشهود شرکت‌ها ناشی از بلایای طبیعی منجر به محدودیت‌های جانبی و ایجاد اصطکاک در تامین مالی خارجی در چنین شرکت‌هایی می‌شود. یک ادبیات در حال ظهور به دنبال درک این موضوع است که چگونه خطرات زیست محیطی و بلایای طبیعی هزینه های قابل توجهی را بر وام های بانکی تحمیل می کنند (چاوا، 2014، کوریا و همکاران، 2023). با این وجود، اطلاعات کمی در مورد اینکه چگونه شرکت های متاثر از بلایا با اصطکاک تامین مالی خارجی تحت محدودیت های وثیقه پس از بلایای طبیعی کنار می آیند، شناخته شده است. این مقاله نشان می دهد که لیزینگ تامین مالی مهم پس از فاجعه را برای شرکت های آسیب دیده فراهم می کند.

شرکت های آمریکایی دارایی ها را به طور گسترده اجاره می کنند. لیزینگ یکی از منابع تامین مالی خارجی مهم است (ایسفلد و رامپینی، 2009، رامپینی و ویسواناتان، 2013، لیو، 2022، لی و تسو، 2022). از سال 1981 تا 2020، 72 درصد از شرکت های آمریکایی از اجاره نامه های عملیاتی استفاده کردند. به طور متوسط، شرکت ها تا 36 درصد از کل بدهی خود و تا 12 درصد از کل دارایی های خود را اجاره عملیاتی می کنند. با این حال، مطالعه تجربی لیزینگ پراکنده است (ایسفلد و رامپینی، 2009). با توجه به بزرگی اجاره‌ها در ساختار سرمایه شرکت‌های ایالات متحده، تامین مالی اجاره‌ای مستحق توجه بیشتر در تحقیقات مالی است (چو، 2020). این مقاله تلاشی را برای پیشبرد ادبیات اجاره با برجسته کردن نقش مهم تامین مالی اجاره در شرکت‌های متاثر از فاجعه تحت محدودیت‌های وثیقه ارائه می‌کند.

بلایای طبیعی جریان های نقدی عملیاتی شرکت ها را مختل می کند و باعث تخریب گسترده دارایی های فیزیکی شرکت ها می شود. تقاضای تامین مالی شرکت ها برای بازسازی پس از بلایای طبیعی افزایش می یابد. با این حال، بلایای طبیعی به دارایی‌های بالقوه قابل وثیقه شرکت‌ها آسیب می‌زند و منجر به محدودیت‌های وثیقه می‌شود. وثیقه تعیین کننده دسترسی شرکت ها به تامین مالی خارجی است (راجان و زینگالس، 1995، رامپینی و ویسواناتان، 2013). محدودیت های وثیقه توانایی شرکت برای تامین مالی خارجی را تضعیف می کند. لیزینگ، با این حال، خود وثیقه است. ² شرکت ها می توانند اجاره نامه را بدون تعهد دارایی های اضافی دریافت کنند. بنابراین، لیزینگ می‌تواند یک گزینه تامین مالی جایگزین تحت محدودیت‌های وثیقه برای شرکت‌های متاثر از فاجعه باشد.

برای اطمینان از برجسته بودن یک بلای طبیعی، من در تحلیل های تجربی بر بلایایی تمرکز می کنم که کل خسارت مالی بیش از 1 میلیارد دلار آمریکا در سال 2019 ایجاد می کند (باروت و سووگنات، 2016، هوانگ و همکاران، 2021، اوآزاد و کان، 2022). این معیار فیلتر کردن، 67 رویداد فاجعه بزرگ از سال 1981 تا 2020، از جمله طوفان سندی و طوفان کاترینا را در اختیار من قرار می دهد. این رویدادها پراکنده هستند اما در طول دوره نمونه خوشه بندی نشده اند. نتیجه این است که این بلایا احتمالاً برای شرکت‌ها برون‌زا هستند. این تنظیمات به من اجازه می دهد تا تأثیر بلایای طبیعی بر اجاره را در چارچوب تفاوت در تفاوت ها مطالعه کنم. دو نوع اجاره رایج وجود دارد: اجاره عملیاتی و اجاره سرمایه. ³ در شرکت های آمریکایی، اجاره های عملیاتی (8/11 درصد از کل دارایی ها بین سال های 1981 تا 2020 را شامل می شود) دارای مقادیر بسیار بزرگ تری نسبت به اجاره های سرمایه ای است (کمتر از 1 درصد از کل دارایی ها بین سال های 1981 تا 2020 را شامل می شود). به دنبال ادبیات (لی و همکاران، 2016، چو، 2020)، این مطالعه بر اجاره‌های عملیاتی متمرکز است.

بر اساس چارچوب تفاوت در تفاوت ها، من متوجه شدم که تامین مالی اجاره به طور قابل توجهی در سه سال پس از یک بلای طبیعی افزایش می یابد. نتایج نشان می‌دهد که شرکت‌ها در سه سال پس از یک بلایای طبیعی، اجاره‌های عملیاتی را به طور متوسط ​​0.66 درصد از کل دارایی‌های خود هر سال افزایش می‌دهند، که حدود 12.5 درصد از میانگین نمونه و 5.6 درصد از میانگین نمونه را نشان می‌دهد.

اندازه گیری تجربی سطح محدودیت وثیقه یک شرکت چالش برانگیز است. من کانال محدودیت های وثیقه را به روش های زیر بررسی می کنم. ابتدا، من بدهی های تضمین شده و محدودیت های مالی شرکت ها را یک سال قبل از بلایای طبیعی مطالعه می کنم. بلایای طبیعی محدودیت‌های وثیقه‌ای را در شرکت‌هایی تشدید می‌کند که از قبل بدهی تضمین‌شده‌تری دارند، زیرا بدهی‌های تضمین‌شده موجود از بخشی از ظرفیت وثیقه آنها استفاده می‌کند. این امر انگیزه های قوی تری برای آن شرکت ها ایجاد می کند تا از اجاره نامه های عملیاتی برای کاهش نیازهای مالی خود پس از فاجعه استفاده کنند، در مقایسه با شرکت هایی که بدهی قبلی آنها تضمین شده کمتر است. شواهد تجربی حمایتی است، و نشان می‌دهد که اثر بلایای طبیعی بر لیزینگ در شرکت‌هایی که یک سال قبل از بلایای طبیعی دارای بدهی تضمین شده قابل توجهی هستند، تقویت می‌شود. برای بررسی بیشتر کانال وثیقه، محدودیت‌های مالی شرکت‌ها را یک سال قبل از بلایای طبیعی بررسی می‌کنم. من متوجه شدم که شرکت‌هایی که از نظر مالی با محدودیت‌های قبلی مواجه هستند، پس از بلایای طبیعی، اجاره را بیشتر می‌کنند.

من در مرحله بعد شدت تخریب را بررسی می کنم که به عنوان خسارت سرانه یک بلای طبیعی اندازه گیری می شود. نتایج نشان می دهد که تامین مالی اجاره با شدت تخریب یک بلای طبیعی افزایش می یابد. به طور کلی، شواهد نشان می‌دهد که محدودیت‌های وثیقه در شرکت‌های آسیب‌دیده منجر به افزایش تامین مالی اجاره پس از بلایای طبیعی می‌شود.

من چندین توضیح جایگزین را بررسی می کنم. به عنوان مثال، برای پاسخ به افزایش عدم اطمینان در پی بلایای طبیعی، شرکت‌های متاثر به تامین مالی اجاره‌ای روی می‌آورند زیرا به دنبال بهبود انعطاف پذیری موجودی سرمایه خود از طریق لیزینگ هستند. من این احتمال را با بررسی شرکت‌های همسایه دوردست که دفتر مرکزی آنها در 100 مایلی منطقه فاجعه قرار دارد، بررسی می‌کنم. با توجه به نزدیکی جغرافیایی، درک آن شرکت ها از خطر بلایا نیز باید افزایش یابد. اگر شرکت‌های آسیب‌دیده به دلیل انعطاف‌پذیری لیزینگ، تامین مالی اجاره را گسترش دهند، باید الگوی مشابهی را در شرکت‌های کشورهای همسایه غیر متاثر مشاهده کنیم. نتیجه این امکان را پشتیبانی نمی کند. من همچنین این احتمال را بررسی می‌کنم که شرکت‌های متاثر از فاجعه نرخ مالیات پایین را به دلیل بسته‌های تخفیف مالیاتی فعال یا کاهش سودآوری تجربه کنند. لیزینگ توسط شرکت های کم مالیات ترجیح داده می شود (گراهام و همکاران، 1998). افزایش لیزینگ ممکن است ناشی از کاهش نرخ مالیات شرکت ها پس از بلایای طبیعی باشد. با بررسی تأثیر بلایای طبیعی بر نرخ مالیات شرکت‌های متاثر، کاهش قابل توجهی در نرخ مالیات در آن شرکت‌ها پس از یک بلای طبیعی پیدا نکردم. به طور کلی، نتایج نقش محدودیت‌های وثیقه را در تامین مالی اجاره پس از فاجعه در شرکت‌های آسیب‌دیده نشان می‌دهد.

اگرچه بلایای طبیعی برونزا هستند، اما ممکن است نگران این باشد که مکان شرکت درونزا است. برای کاهش این احتمال که اثر مستند شده توسط تفاوت‌های از قبل موجود بین شرکت‌های متاثر از بلایا و شرکت‌های غیر متاثر از بلایا ایجاد می‌شود، من اثرات پویای بلایای طبیعی بر تامین مالی اجاره را تحلیل می‌کنم. اگر از قبل تفاوت‌هایی بین شرکت‌های آسیب‌دیده از بلایا و شرکت‌های غیرمتأثر از بلایا وجود داشته باشد، احتمالاً تأثیر قابل‌توجه بلایای طبیعی بر لیزینگ قبل از وقوع بلایا ظاهر می‌شود. با بهره‌برداری از یک مدل پویا، متوجه شدم که افزایش اجاره‌ها تنها پس از وقوع بلایا و نه قبل از وقوع بلایا آغاز می‌شود.

با توجه به بزرگی تامین مالی اجاره در ساختار سرمایه شرکت های آمریکایی، جای تعجب است که مطالعه تجربی لیزینگ پراکنده باشد (ایسفلد و رامپینی، 2009، چو، 2020). این مقاله تلاشی را برای پیشبرد ادبیات اجاره ارائه می کند. یافته‌ها این مقاله را به چندین بخش مجزا از کار مرتبط می‌کند. اولین رشته ادبیات به دنبال درک این موضوع است که چرا شرکت ها اجاره می دهند. نظریه های اولیه در مورد اجاره تقریباً به طور انحصاری تصمیمات اجاره را در چارچوب مودیلیانی-میلر مطالعه می کنند (مودیلیانی و میلر، 1958). تحت این چارچوب، سیاست لیزینگ اساساً توسط روش‌های مالیاتی مختلف اجاره در مقابل خرید تعیین می‌شود (میلر و آپتون، 1976، لولن و همکاران، 1976، گراهام و همکاران، 1998). برخی از مطالعات بر جنبه های دیگر لیزینگ تمرکز دارند. ⁴ این مقاله به بررسی چگونگی تاثیر بلایای طبیعی بر سیاست اجاره شرکت از طریق محدودیت های وثیقه می پردازد.

ادبیات فراوان وثیقه و استقراض شرکتی را بررسی می کند، به عنوان مثال، کامپلو و همکاران، 2022، لی و نوهان، 2023، لی و همکاران، 2016. با این حال، شواهد تجربی در مورد چگونگی تأثیر محدودیت های وثیقه بر سیاست اجاره شرکت محدود است. این مقاله شکاف موجود در ادبیات را پر می‌کند، و پیشنهاد می‌کند که شرکت‌های متاثر از فاجعه تحت محدودیت‌های وثیقه، اجاره را افزایش می‌دهند تا نیازهای مالی پس از فاجعه را کاهش دهند. از طریق لیزینگ، شرکت‌های متاثر از فاجعه تحت محدودیت‌های وثیقه می‌توانند دارایی‌های جدیدی را برای بازگرداندن عملیات، بدون تعهد دارایی‌های اضافی به عنوان وثیقه، به دست آورند. این ویژگی لیزینگ آن را به یک منبع تامین مالی مهم برای شرکت های دارای محدودیت وثیقه تبدیل می کند.

رشته دوم ادبیات به بررسی تأثیر بلایای طبیعی بر شرکت ها می پردازد. برخی از مطالعات در مورد بلایای طبیعی بر تأثیر وام های بانکی (کورئا و همکاران، 2023، هوانگ و همکاران، 2021)، اهرم مالی شرکت (الناهاس و همکاران، 2018)، دارایی های نقدی (Dessaint و Matray، 2017) و دیگران (هسو و همکاران، 2018، نوث و رحبین، 2019). برای درک بهتر گزینه‌های تامین مالی شرکت‌ها پس از فاجعه، مطالعات بیشتری در مورد چگونگی دستیابی شرکت‌ها تحت محدودیت‌های وثیقه مورد نیاز است. این مطالعه به ادبیات موجود در مورد بلایای طبیعی کمک می‌کند و پیشنهاد می‌کند که لیزینگ نقش مهمی در تأمین مالی پس از بلایا دارد.

بقیه مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است. بخش 2 فرضیه را توسعه می دهد. بخش 3 داده ها و جزئیات نمونه را گزارش می کند. بخش 4 نتایج تجربی را ارائه می کند. در نهایت، بخش 5 نتیجه گیری می کند.